چگونه پسر عبدالوهاب و پيروان او مىتوانند مؤمنان و موحدان را مانند مشركان كه به الوهيت و خدايى بت‌ها قائلند اهل شرك به‌شمار بياورند . از اين بيان روشن مىگردد كه آيات ياد شده و مانند آن در خصوص كافران و مشركان نازل شده و هيچ‌يك از مؤمنان را شامل نمىشود . بخارى از عبدالله‌بن عمر و او از پيامبر نقل كرده است كه در توصيف خوارج فرموده است : خوارج آياتى را كه دربارهء كافران فرود آمده است بر مؤمنان تطبيق مىكنند . و نيز در روايتى از ابن‌عمر آمده است كه آن حضرت فرمود : « بيشترين چيزى كه در مورد امت خويش از آن بيم دارم مردى است كه قرآن را تأويل مىكند و آن را در غير جايگاه خودش قرار مىدهد » . اين روايت و روايت قبلى بر فرقهء وهابيت صدق مىكند . اگر توسل و حاجت خواستن كه مؤمنان انجام مىدهند شرك بود هرگز پيامبر و اصحاب و گذشتگان